شعرگونه های حجم مسافر

شیداگونه رقص انگشتانم بر صفحه کلید خاکستری

 

ماه را برای تو می خواهم

که فلسفه اندوهش را

می دانم که می فهمی؛

و ستارگان را

که با اندک خود چراغانی شبهايت باشند؛

و باران را

که همه  مهر است و پاکی

و خواهد باريد هرگاه که دلتنگش باشی!

 

4/تير/1382

 

   + موژان ; ۳:٢٦ ‎ق.ظ ; شنبه ۱ اسفند ۱۳۸۳
comment نظرات ()