شعرگونه های حجم مسافر

شیداگونه رقص انگشتانم بر صفحه کلید خاکستری

 

اگر کمی نگاهتان به سمت من

وگر کمی حواستان به اين طرف

                    به اين نگاه

به اين سياه که بين ماست

به اين که خشت خشت آن

                    روز به روز

                      بنا شده به دست ماست

به اين بلند که تيره از توهم و

                    دروغ ماست،

شايد دگر چشمهايتان

در به در نبود از اين سوال تلخ

که لبخند مهربان تو

               کو؟!

                کجاست؟!

 

1/آبان/1382 

 

 

   + موژان ; ۳:٢٧ ‎ق.ظ ; شنبه ۱ اسفند ۱۳۸۳
comment نظرات ()