شعرگونه های حجم مسافر

شیداگونه رقص انگشتانم بر صفحه کلید خاکستری

 

 

   خزان رنگ رنگ وجود تو

              انگار رنگين کمان قلب بی بهار من است،

  ساده عبور می کنی و نمی دانی

              خش خش برگهای رنگين ات

                    شادی کودکانه پای بی قرار من است .

  من از پی تو دوان،

           صادقانه و بی تاب،

                  کين بازی آغشته به سکوت و رنگ

                          تنها پناه تنهايی نگاه بی گناه من است!

 

 

 

5/آبان/1382

 

   + موژان ; ۱:٤٩ ‎ب.ظ ; شنبه ۱ اسفند ۱۳۸۳
comment نظرات ()