شعرگونه های حجم مسافر

شیداگونه رقص انگشتانم بر صفحه کلید خاکستری

 

خوابهايم را

-شب به شب تکرار دوست داشتن ات-

پريشان کردی

نوش!

رنگهای تيره و کهنه روياهايم پيش کش،

قرمزها،

زردها،

سبزها...

آبی نيلگونی که زده بودی چرا ربودی؟!

 

16/فروردين/1383

 

   + موژان ; ٦:۱٧ ‎ب.ظ ; دوشنبه ۳ اسفند ۱۳۸۳
comment نظرات ()