شعرگونه های حجم مسافر

شیداگونه رقص انگشتانم بر صفحه کلید خاکستری

 

اينجا پر از ستاره است؛

پر از ستاره، پر از چشمک،

پر از برق چشمهای بازيگوش

اما...

 من هنوز دلتنگم...

گاهی خوب می فهمم چرا شبها

ماه هميشه اندوهگين است...

 

 

13/دی/1383

 

   + موژان ; ٧:٤۱ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ٦ اسفند ۱۳۸۳
comment نظرات ()