شعرگونه های حجم مسافر

شیداگونه رقص انگشتانم بر صفحه کلید خاکستری

غرق چشمانت می شوم

 

 

شکار لحظه‌ها

به دقایق نباید:

«دخترکان سیاه‌پوش چشم‌های من

که در برکه نگاه‌ت آب‌تنی می‌کنند»

دریغا که تیری چنان نافذ

قلبی چنین رنجور را

پیش از تپیدن رازی

 بر دیوار سینه دوخت

   + موژان ; ٢:٢٤ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ٢۳ امرداد ۱۳٩٢
comment نظرات ()