شعرگونه های حجم مسافر

شیداگونه رقص انگشتانم بر صفحه کلید خاکستری

پير شده ام...

براي انتظار لبخندت را كشيدن

                            ديگر

                              پير شده ام

براي خنده هاي مستانه سر دادن و

زير چشمي برق چشمهايت را دزدين

                             ديگر

                               پير شده ام

پاهايم سست اند و لنگ لنگان از كنارت مي گذرم،

براي سرخوشانه به هواي تو دويدن

                              ديگر

                                پير شده ام

شايد اينبار نوبت توست تا جوان باشي،

من براي عشق ورزيدن

                             ديگر

                                پير شده ام...

 

   + موژان ; ۳:٥۳ ‎ب.ظ ; شنبه ۱۸ تیر ۱۳۸٤
comment نظرات ()