شعرگونه های حجم مسافر

شیداگونه رقص انگشتانم بر صفحه کلید خاکستری

نمي دونم حتي شعر گونه هست يا نه!!...

صبر كن... صبر كن...

دستم تو دستت جا مونده انگار...

اگر اشكالي نداره پسش بده...

لازمش دارم به گمانم...

دلم؟!...

نه... باشه... ديگه لازمش ندارم...

 

 

   + موژان ; ۱:٥٢ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۳ مهر ۱۳۸٤
comment نظرات ()