شعرگونه های حجم مسافر

شیداگونه رقص انگشتانم بر صفحه کلید خاکستری

 

چون برگهای خشک فرو می ريزم

و رنگ رنگ به دست باد

                   گم می شوم

پاييزگونه ام امسال

                  تولدم به فرو افتادن برگی ماننده تر است

                    تا سر برآوردن جوانه ای

با احتياط گام بگذار

شايد که آن صدای خش خش مطبوع

                پايان من باشد.

 

   + موژان ; ۱۱:٠٤ ‎ق.ظ ; دوشنبه ٩ آبان ۱۳۸٤
comment نظرات ()