شعرگونه های حجم مسافر

شیداگونه رقص انگشتانم بر صفحه کلید خاکستری

 

با شب

که کنار آمدی

چشمهايت که از جستن نوری مايوس شد

چشمک ستاره ای هم اگر دلخوشت نکرد

اندوه زيبای ماه را می فهمی.

زندگی همان اندک غم است

در انبوه شادی

به ياد داشته باش.

 

 

   + موژان ; ۱٠:٢٧ ‎ب.ظ ; شنبه ۸ بهمن ۱۳۸٤
comment نظرات ()