شعرگونه های حجم مسافر

شیداگونه رقص انگشتانم بر صفحه کلید خاکستری

 

روزهای بهاری من کوتاهند؛

با لبخندی شروع می شوند،

به قهقه ای اوج می گيرند،

و به بغضی فرو می افتند.

از گريه های شبانه بيزارم...

 

   + موژان ; ۱۱:٤۸ ‎ق.ظ ; دوشنبه ٢٢ خرداد ۱۳۸٥
comment نظرات ()