لحظه موعود

 

آبستن بغضی ناشکیب

ویار سکوت می‌کند حنجره‌ام 

تا لحظه موعود و درد بی‌امان

که بار اندوه

بر زمین گذارم و

نفس به آسودگی برآورم

دست‌هایت را به من بسپار

 

/ 1 نظر / 11 بازدید