کی بود کو به نام صدایش کرد؟

نام او صدایی داشت

-نام او

    صدای صعود-

کی بود کو به نام صدایش کرد؟

افتادم از صدای کسی-

که از صدای او مادر

بالا-رفت.

(یدالله رویایی)

 

نگاهم که به  قامت خمیدهاش میافتد

دلم چروک میخورد

چشمهای بینگاهش به نقطهای نامعلوم دوخته

و دستهایش گرهگره به دنبال حجمی نامرئی در هوا

میلرزند

دیگر هیچکس شریک دنیایش نیست

آشنایان و همدمانش را ما نمیبینیم

تنها حضور او در دنیای ما سکوت است

...

... این چند خط نا تمام را 19 آبان نوشتم...

و 21 آبان تمام شد

 

 

خیابان‌های شهر از آن توست

تا که به اشک آبیاری‌شان کنی

وقتی مرگ عزیزی را یدک می‌کشی...

/ 5 نظر / 11 بازدید
baran

moojh,amadam ,khandamet va lezat bordam.

مهسا

روحش شاد.......

Nasim

روحشون شاد!

بهروز

بیهوده رنجی از میراث نیاکانم با من است

مهتاب

در غمش ناله کنان میخوانم بی دلم رفت ولی با دل او می مانم